ادای احترام به منوچهر احترامی بزرگ

دوران کودکی من مانند بسیاری از هم نسلانم پر است از داستان ها و شعرهای پاک و معطرو دلنشین.

کیهان بچه ها و داستان های دنباله دارش ، و از جمله کتاب های قصه مجموعه حسنی که هنوز که هنوز است در میان کودکان ایرانی محبوب و دارای جایگاه است

کیهان بچه ها جزو جدانشدنی بعداز ظهر های تابستان من بود

هر سه شنبه که روز انتشارش بود را به انتظار می نشستم تا ادامه داستان های دنباله دارش را پیگیری کنم و باز به امید هفته بعد و تصویر سازی های ذهنی من که چه خواهد شد؟!

ولی مجموعه کتاب های حسنی جزو کتاب های مرجع کودکی من بود
مجموعه های بی نظیر نوشته منوچهر احترامی.

به یاد می آورم که مدت ها به دنبال کتاب دزده و مرغ فلفلی بودم و نایاب بود
در پشت جلد کتاب های حسنی تبلیغ "دزده و مرغ فلفلی " بود و هربار مرا بی تاب یافتن این کتاب می کرد
باری گذشت تا آن کتاب را یافتم و چونان الماس گرانبها مراقبش بودم و صدها بار مرورش می کردم ،از ریز ریز تصاویرش تا گوشه گوشه صحافی کتاب!!

کتاب پودر شد ولی دوباره در دوران جوانی با حس نوستالژیکی که در من است در اصفهان بازخریدش کردم و همچنان در قفسه کتاب هایم نگهداری اش می کنم.

امروز خبر فوت منوچهر احترامی بزرگ را شنیدم و متاثر از رفتنش خواستم ادای احترامی به وی کرده باشم که گوشه ای از دوران کودکی ما را رنگین و زیبا کرده بود.

آرزو نمی کنم که روحش شاد! چرا که یقینا چنین انسان بزرگی هر کجا که باشد روحش شاد خواهد بود!